Jongeren
Ik ben Wendy, 16 jaar.
"Mijn adoptie-ouders houden veel van mij maar ze zitten altijd aan mijn vel. ´t Is nooit goed genoeg. Sinds mijn veertien wou ik niet meer naar school. Ik moest naar een internaat maar de avond ervoor liep ik weg.
Daarom stak het Comité mij in een observatie-instelling. Ik was er na een week al weg.
Dan volgden nog zes homes waar ik nooit langer dan twee maand bleef. Ik leefde drie maand ondergedoken bij mijn vriend, die is 30 jaar.
De jeugdrechter vond dat maar niks en stuurde me voor de derde keer naar Beernem. Hier zit ik nu.
Ik weet niet wat ik wil, ik heb eigenlijk nog niks goed gedaan. Wat moet ik met mijn leven ?"
Wie kan op werkproject?
Om in aanmerking te komen voor een werkproject moet je gevolgd worden door het Comité Bijzondere Jeugdzorg of door de Jeugdrechter. Oikoten richt zich vooral tot jongeren die vastgelopen zijn in de hulpverlening. Meestal verblijf je in de gemeenschapsinstellingen van Mol, Beernem of Ruiselede of in De Grubbe in Everberg. De kans is groot dat je daar nog wel even moet blijven.
Je zit in een uitzichtloze situatie. Het loopt op veel terreinen in je leven fout. Dan kan een onthemend werkproject een nieuw begin zijn. Je krijgt de kans om een tijdje te breken met je vertrouwde omgeving en met je verleden en om weer greep te krijgen op je eigen leven.
Een onthemend werkproject duurt drie tot vier maanden en vraagt dus een zware inspanning, maar je kan aan je ouders en jeugdrechter laten zien dat je je leven weer in handen wil pakken.
Na het project kan je zelf beslissen waar je achteraf wil wonen (bv. terug naar huis als je ouders akkoord zijn, of zelfstandig wonen onder begeleiding van een BZW-dienst).
Ben je tussen 16 en 18 jaar oud en ben je ervan overtuigd dat dit avontuur iets voor jou is? Schrijf dan een briefje naar Oikoten (Brusselsesteenweg 78, 3020 Herent). In dit briefje vermeld je waarom je deze stap wil wagen en of je kiest voor een staptocht of een werkproject.
Weet je reeds wat je nadien zou willen doen, schrijf het erbij. Ook je leeftijd en de naam van je jeugdrechter of consulent (of het comité) interesseren ons.
Je kan deze mensen best ook van je plannen op de hoogte brengen... zij moeten immers hun toestemming geven.
Wij van Oikoten garanderen je dat we je kandidatuur ernstig zullen onderzoeken. Er zijn jaarlijks heel wat jongeren die ons schrijven. Niet allemaal kunnen ze ook vertrekken. Maar gemotiveerde kandidaten maken een goede kans.
Opgelet: Wij vragen, samen met je briefje, ook een kopie van je identiteitskaart, paspoort en/of verblijfsvergunning. Anders kan je niet naar het buitenland reizen.
Barbara over haar werkproject in de Pyreneeën
"We zullen beginnen bij de dag dat ik vertrok in Beernem.
Jongens, langs een kant was ik bang om te vertrekken en was ik aan het denken wat het zou worden. Ik had iedereen beloofd om het vol te houden. Met heel veel moed ben ik vertrokken met de auto, met enkele mensen van Oikoten.
Naar de Pyreneeën rijden is ver. Hoe verder ik van huis was, hoe meer ik verlangde naar huis. Vier maanden is een lange tijd, maar volhouden, dat was wat telde voor iedereen. De eerste maanden had ik het daar heel moeilijk en wou ik de moed laten zakken. Ik werkte bij een Frans gezin, maar verstond geen Frans. Dat zorgde natuurlijk voor een hoop misverstanden.
Naarmate ik daar langer was en de mensen begreep en andersom (want voor hen was het ook niet gemakkelijk), hoe meer plezier ik er kreeg en hoe liever ik het werk deed.
Ik dacht veel aan België. Maar de dag dat ik moest vertrekken heb ik veel tranen gelaten. Maar nu nog steeds omdat ik me soms eenzaam voel als ik zo helemaal alleen op mijn appartement zit. Ik speel dan met mijn computer of praat met mijn schildpadje. Maar de eenzaamheid blijft rond me hangen.
Ik neem dan mijn foto´s van Frankrijk en leg me op mijn bed en begin te zien en denk dan terug aan de tijd in Frankrijk."